بزرگ‌ترین تهدید پس از توافق، بازگشت به الگوی درآمدمحور و تداوم صادرات مواد اولیه بدون اصلاح حکمرانی، سیاست صنعتی و ساختارهای توسعه‌ای خواهد بود.

رئیس کل تحقیقات بازار مدیریت برنامه‌ریزی و توسعه شرکت ملی صنایع پتروشیمی گفت: موفقیت یا شکست در دوره پس از توافق بیش از آنکه به خود توافق وابسته باشد، به کیفیت حکمرانی انرژی کشور بستگی دارد.
محمدجواد ساکت با اشاره به آثار احتمالی توافق سیاسی میان ایران و ایالات متحده بر صنعت نفت و پتروشیمی اظهار کرد: بزرگ‌ترین فرصت چنین توافقی، تبدیل مزیت نسبی نفت و گاز ایران به مزیت رقابتی پایدار از طریق توسعه زنجیره ارزش، رفع محدودیت خوراک، جذب سرمایه و فناوری و گسترش بازارهای صادراتی است.
وی افزود: در مقابل، بزرگ‌ترین تهدید پس از توافق، بازگشت به الگوی درآمدمحور و تداوم صادرات مواد اولیه بدون اصلاح حکمرانی، سیاست صنعتی و ساختارهای توسعه‌ای خواهد بود.
ساکت تأکید کرد: موفقیت یا شکست صنعت نفت و پتروشیمی در دوره پس از توافق، بیش از آنکه به خود توافق وابسته باشد، به کیفیت سیاست صنعتی و حکمرانی انرژی کشور بستگی دارد.
وی خاطرنشان کرد که بهره‌گیری از فرصت‌های احتمالی پس از توافق مستلزم اصلاحات ساختاری، توسعه سرمایه‌گذاری‌های مولد و حرکت به سمت تکمیل زنجیره ارزش در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی است.